دکتر فرزین رضاعی، دانشیار روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستان: ترس بخش جبران ناپذیر و طبیعی زندگی همه انسانهاست هیچ کس بدون ترس نمی تواند به زندگی اش ادامه دهد. در واقع بخش قدیمی مغز انسان این گونه برنامه ریزی شده که در مقابل رویدادهای آسیب رسان گریز داشته باشد که این بخش از مغز با حیوانات تا حدودی مشترک است. اما مشکل اینجاست گاهی اوقات ترس در موقعیت هایی ایجاد می شود که اثری از تهدید واقعی وجود ندارد. برای مثال اگر شما حیوان خطرناکی را داخل اتاقتان ببینید طبیعی است که بترسید و پا به فرار بگذارید و یا در وسط خیابان اگر اتومبیلی با سرعت به شما نزدیک شد، به صورت اتوماتیک واکنش هایی در شما ایجاد می شود اما ترسیدن آنجا تبدیل به مشکل می شود که فرد برای موضوعی بترسد که چندان آسیب جانی به دنبال نداشته باشد و در این مورد نمی توان نام این ترس را خطر گذاشت.

در واقع موضوع خود ترس نیست بلکه مهم این است که ترس های انسان در کجا باعث ایجاد اختلال در عملکرد می شود و چه تاثیرات منفی را درزندگی فرد به جای می گذارد. به عبارت ساده تر زمانی که ترس های انسان در مسیری قرار بگیرد که کارکرد اصلی اش را نداشته باشد خود ترس تبدیل به یک عامل تهدید کننده می شود و اینجاست که تر س باعث می شود آنطور که باید از زندگی مان لذت نبریم . مهم تر از همه ترس های بی جا باعث گریز انسان از موقعیت ها و فرصت های استثنایی و بزرگی در زندگی می شود که به خاطر ترسیدنمان از آنها دوری می کنیم.

ا